ديروز داشتم به حسين مي گفتم كه اگر كاري رو خدا مصلحت دونسته بايد با جان و دل قبولش كنيم . شايد تو اون كار مصلحتي بوده كه ما با عقل ناقص خودمون قادر به دركش نيستيم .

ولي امروز من خودم از تقديرم شاكي شدم . از اينكه چرا همون اتفاقي كه از بچهگي از وقوعش ازش مي ترسيدم اتفاق افتاد ، شاكي بودم . هميشه تو هر مسئله اي من از سهيلا عقبتر بودم . نمي دونم چرا ؟؟؟ شايد سرنوشتم اينجوري نوشته شده كه هميشه بايد در حسرت باشم .

امسال اين دفعه دوم هست كه به خاطر اين مسئله اشك تو چشمهام حلقه ميزنه .

خدا شاهد هست از ته دل آرزوي خوشبختي براشون دارم .

چي كار كنم كه دلم قد يه گنگيشكه زود ميگيره

امسال برام خيلي سال مزخرفي بود اين هفته هم كه تو هوش موندم به كل اعصابم رو ريخته به هم ديگه والاه به خدا حوصله هيچ كس و هيچ چيز رو ندارم . ديگه فقط به يه جرقه بنده كه بغضم بتركه .

امروز جمعه ساعت 10:30 صبح همه رفتن براي آب و جارو كردن خونه جديد . من هم مثلا" موندم خونه تا درس بخونم ولي از وقتي كه اونها رفتن نشستم پاي كامپيوتر تا سايت رو به روز كنم خير سرم .

روز چهار شنبه اولين امتحانم رو دادم ....افتضاح بود من تو اين درس اصلا" شانس نياوردم . درست تو رديف اول نشستم و نتونستم اصلا" از امداد غيبي استفاده كنم ولي بقيه همه راحت تقلب مي كردن . ديگه تو بد شانسي هم سنگ تموم گذاشتم .....

كاش لااقل يه 10 مي گرفتم و اين درس مذرف رو پاس مي كردم و شرش كنده مي شد ..... خداكنه

خدا خيلي وقتها بي اينكه من بدونم به دادم رسيده

تو اين مورد هم واقعا" كار خدا بود كه خواهرم بايد پيش اون دكتر مي رفت و اون همه چي رو ناخواسته بهش  مي گفت .

امروز پيش آقاي اشتري رفتم و اون با تهران هماهنگ كرد و گفت كه شما برين كار خودتونو انجام بدين .

همش به اين فكر مي كنم كه اگر دير فهميده بوديم چي ميشد . با اينكه كاري نمي تونست بكنه ولي اعصاب خرد كني كه در پي داشت !!!!

بلاخره بعد از اين همه مدت دلم براي نوشتن تنگ شد و باز كي برد بدست گرفتم تا دوباره خاطراتم رو  رو صفحه وبلاگم بنويسم .

چي بگم و از كجا بگم؟ از اينكه كجا بودم چي كار مي كردم ؟

از اينكه بعد از اين همه مدت فيلم ياد هندستون كرده و من هم هوس درس و مدرسه كردم و مي رم دانشگاه تا درس نصفه كارمو تموم كنم !!!!!!

ازاينكه يواش يواش كاراي انجمن داره رو به راه ميشه .

خلاصه اينكه ترم اول به هر زحمتي بود با لطف خدا و اساتيد تموم شد و منتظر حاصل زحماتم نشتم .

امسال هم تو تابستون حسابي سنگ تموم گذاشتم و فكر هم كنم تا سال بعد همين موقع وضع همين باشه منظورم كلاساي اموزشگاهه كه همش دست خواهرم رو مي بوسه .

بعد از امتحانها ام اس هم از خجالتم در اومد ولي دو سه روزه حالم بهتره . چند روز قبل سرم رو نميتونستم رو گردنم نگه دارم ولي خدا رو شكر الان بهترم.

از بچه هاي دانشگاه بگم يكيش گل سر سبد كلاسه . منظورم سلمان رضايي نژاد اهل استان لرستان همشهري محسن عزيره.

خيلي پسر خوب صاف و ساده و صادقيه.

قبل از تحويل پروژه بهش گفتم برنامه هاي درس گرافيك رو برام توي فلشت بيار .فلش من قبلا" سر كلاس به سرقت رفته بود . اون چون مي دونست من فلش ندارم نيومد فلشش رو بگيره

تا بعد از تحويل پروژه با اينكه بهش گفته بودم كه من فلش نو گرفتم . برنامه خودشو رو سي دي زد و برد تحويل استاد داد . تا من از فلش اون استفاده كنم .

از كمك كردن تو درسا به من هم كه ديگه نگو .........

خيلي از اين كارش تحت تاثير فرار گرفتم . فهميدم كه تو اين دنيا آدماي خوب هنوز هم پيدا ميشه .

******تا بعد خدا چه خواهد ******

حيدر بابا ، يولوم سندن كج اولدي

عمروم گئجدي ، گلمه ديم گئج اولدي

هئج بيلمه ديم گوزل الرون نئج اولدي

                                         بيلمزديم دونگه لر وار ، دونوم وار

                                         ايتگين ليك وار ، آيرييليق وار ، اولوم وار

حيدر بابا ، شيطان بيزي آزديريب

محبتي اوركلردن قازديريب

قره گونون سرنوشتين يازديريب

                                         ساليب خلقي بيربيرينون جانينا

                                         باريشغي بلشديروب قانينا

امروز 9 بهمن تولد برادر عزيزمه . اميدوارم كه 100 ساله بشه  و به هرچي كه آرزو داره برسه . از جمله يه همسر خوب كه از خدا مي خوام امسال ديگه براش قسمت بشه . از اونجايي كه ميگن چيزهاي خوب رو برا همه آرزو كنين آرزو مي كنم همه جوانها خوشبخت بشن .

يك سال پيش در چنين روزي مامان براي ايجاد تنوع روز تولد داداشم ، چون از طرفي هم حالم من زياد خوب نبود ، پختن كيك در منزل رو تعطيل كرد و از بيرون يه كيك خوشگل خريد ، كيك نگو عروسك ، كيكه خامه اي شكلاتي كه هر آدم خويشتن داري رو جذب خودش مي كرد ، من هم كه اون موقع رژيم نداشتم ، با اينكه حال جسميم هم خوب نبود ولي اي كمي تا قسمتي خوردم ، هنوز كه همشو نخورده بودم كه چشمت روز بد نبينه ، پلاكهاي مغزي فعال شده و من رو افقي كردن ، و 5 دقيقه خوشي من تو روز تولد داداش جريمه اش اين شد كه 4 روز زير سرم باشم .

اگر به وقت احتياج ، دوستت را كمك كني ، قطعا" تو را به خاطر خواهد داشت ، البته به وقت احتياج.

اطلاعات به آنها كه كمتر به دانستن آنها نيازمندند ، زودتر مي رسد.

اگر افتادي مهم نيست ، به شرط آنكه موقع بلد شدن چيزي از زمين برداري .

قاضي ، دانشجوي حقوقي است كه ورقه امتحانش را خودش نمره مي دهد .

ممكن است كه زندگي بر روي كره زمين گران باشد ، ولي لااقل سفر سالانه مجاني به دور خورشيد را با خود دارد .

هرگز با احمق جر و بحث نكن ، چون ممكن است مردم تفاوت بين شما را نفهمند .

هيچ چيز مثل عقل سليم و برخورد روراست مردم را متعجب نمي كند .

مانع ، مشكلي است كه وقتي نگاهت را از هدف برميداري ديده مي شود .

سن پيري هميشه 15 سال بيش از سن ماست .

يكي از خوبيهاي صحبت با خودت اين است كه مي داني لااقل يكي به حرفت گوش مي دهد .

خوشبين : كسي كه خيال مي كند خرمگس به دنبال راهي براي بيرون رفتن از اتاق است .

مردم به 3 دسته اند : 1 – آنها كه موجب كارهايند  . 2- آنها كه ناظر وقوع كارهايند . 3- آنها كه حيران ميمانند كه چه شد ؟

كساني كه مدعي هستند كه نمي گذارند چيزهاي كوچك اذيتشان كند ، تا به حال در اتاقي با يك پشه نخوابيده اند .

مردم هرچه را كه با پچ پچ بگويند باور مي كنند.

دانشمند كسي كه شمردن را به حدس زدن ترجيح مي دهد .

حالا كه بازار طنز گرمه تا يادم نرفته يه مطلب نغز هم راجع به زندگي عشاير بگم:

غذا كشك

يخچال مشك

حمام طشت

توالت دشت  

امروز سالگرد وفات هايده خواننده نسل قديم و خواننده دلهاست . هايده با آن صداي شش دانگ خود به ترانه ها جان مي بخشيد و هر دل غمي را شاد مي كرد ، يك عمر ايرانيان با صداي هايده زندگي كردند ، ولي حيف قدرش را ندانستند ، هايده يكبار به دنيا آمد زندگي كرد و جاودانه شد و ديگر كسي مثل او به دنيا نخواهد آمد . روحــــــــــــــــــش شـــــــــــــــــــاد

روزها مثل برق و باد ميگزرن حتي  مهلت نمي دن من خاطراتم رو بنويسم مخصوصا" اگه آدم سرش برا يه كاري مشغول باشه ،  خدا كنه لااقل بتونم به اون نتيجه دلخواهم برسم ( خدا همه رو به اونچه كه مي خوان برسونه )

حدود 2 ماه مي شد كه به استخر نرفته بوديم ولي بالاخره روز شنبه فرصت شد كه دوباره بريم چون براي خاطر بيماريم بايد زود به زود برم ولي چون وقت نمي كردم اين شد كه 2 ماه تعطيل كردم و بعد از 2 ماه تقريبا" شنا كردن هم يادم رفته بود و كم مونده بود خفه بشم ( و دشمن شاد بشم ) ولي خدا رحم كرد مربي زود به دادم رسيد از اون روز نرفتم و فكر هم نمي كنم با اين  همه كار بتونم به اين زوديها برم ولي مطمئنم اگه اين دفعه برم حتما" ديگه خفه مي شم

ما از آغاز و انجام جهان بي خبريم

اول و آخر اين كهنه كتاب افتاده است